Διδαχές

Γέροντας Παΐσιος Αγιορείτης: Για τις σπουδές…

Έρχονται παιδιά και μου παραπονιούνται ότι οι γονείς τους τα ζορίζουν
πολύ, για να διαβάσουν. Αν τα ζορίσω και εγώ, δεν θα τα βοηθήσω. Για να
καταλάβουν ότι πρέπει να μην αφήνουν το διάβασμά τους, τους λέω
παραδείγματα από παιδιά που δεν διάβαζαν και ταλαιπωρήθηκαν, και από
παιδιά που πρόκοψαν, επειδή διάβαζαν. Να, θυμάμαι μια περίπτωση:

Ήταν σε
μια πόλη δύο γειτονόπουλα. Ο ένας ήταν πανέξυπνος. Με λίγο διάβασμα
έπαιρνε συνέχεια άριστα, από το δημοτικό ως το γυμνάσιο. Ο άλλος με
λιγότερο μυαλό και με πολλή επιμέλεια τον ακολουθούσε.

Τελικά ο
πρώτος, μόλις τελείωσε την πρώτη λυκείου, έμπλεξε με παρέες, άφησε το
σχολείο, και τελικά αναγκάστηκε να εργαστεί σε μια επιχείρηση ως
καθαριστής. Παντρεύτηκε κιόλας, απέκτησε και δύο παιδιά, και δύσκολα τα
έβγαζε πέρα. Ο άλλος τελείωσε την νομική, πήγε και στην Ευρώπη για
ανώτατες σπουδές και πήρε πτυχίο για επιχειρήσεις. Μια μέρα στην
επιχείρηση που εργαζόταν ο πρώτος περίμεναν νέο διευθυντή.

Όλοι έλεγαν ότι έχει ανώτερη μόρφωση.
Και τελικά ο νέος διευθυντής ήταν εκείνος ο συμμαθητής του! Μόλις τον
είδε, τον γνώρισε. Τον έπιασε τέτοια απελπισία, που έκανε δύο-τρεις
απόπειρες αυτοκτονίας. Κάποιος του είπε να έρθει στο Άγιον Όρος να με
βρει. Αφού μου μίλησε για την ζωή του, μου λέει πάνω στην συζήτηση: «Ακούς εκεί, να έχω αυτόν τον διευθυντή!».

Του δίνω τότε ένα ξεσκόνισμα γερό. «Βρε,
του λέω, εσύ θα γινόσουν ανώτερος από αυτόν. Θα περνούσες κι εσύ καλά
και τα παιδιά σου καλά και θα έκανες και καλοσύνες! Δεν φθάνει που
έγινες αιτία και ταλαιπωρείται η οικογένειά σου, τώρα θέλεις να
αυτοκτονήσεις, για να τους δώσεις την χαριστική βολή και να μείνουν
ορφανά τα παιδιά σου; Εσένα δεν σε λυπάμαι, γιατί από το κεφάλι σου
έπαθες ό,τι έπαθες.

Τα παιδιά σου λυπάμαι. Το καταλαβαίνεις; Κοίταξε
τώρα να κάνης υπομονή και πιστεύω ότι με την βοήθεια του Θεού και ο νέος
διευθυντής θα σου φερθεί καλά. Μπορεί να σε βάλει και σε καλύτερη θέση.
Και αν τυχόν δεν αναπαυθείς, να βρεις μια άλλη δουλειά. Να μην αφήσεις
τα παιδιά σου στον δρόμο». Έτσι συμμαζεύτηκε.

Για αυτό
λέω, αν τα παιδιά που σπουδάζουν και κουραστούν λίγο στην διάρκεια των
σπουδών τους, δεν θα χρωστούν μαθήματα, θα τελειώσουν γρήγορα και δεν θα
έχουν αργότερα στενοχώριες. Βλέπω πως όσα παιδιά χρωστούν μαθήματα κατά
την διάρκεια των σπουδών τους, όταν τελειώσουν και διορισθούν, πάλι
χρωστούν στον έναν, στον άλλον, και έχουν όλο προβλήματα.

Previous post

Η προσευχή για τους αρρώστους

Next post

Θαύμα Παναγίας Τσαμπίκας - Η άτεκνη Γερμανίδα