Διδαχές

«Μητέρα του Κυρίου μας… Ώ, τι θαύμα!…»

῏Ηταν τό Καλοκαίρι τοῦ 1947. ὁ ἀρχιμανδρίτης π. Κλεόπας εἶχε
ἀναχωρήσει γιά τό Βουκουρέστι γιά ν’ ἀγοράση ἐκκλησιαστικά ἀντικείμενα
γιά τό Νέο Παρεκκλήσιο. ῞Οταν ἔφθασε στήν πρωτεύουσα, οἱ Πατέρες τοῦ
Πατριαρχείου τόν ἐκάλεσαν σέ μία πνευματική συνάντησι στό σπίτι τοῦ
πανεπιστημιακοῦ διδασκάλου κ. ‘Αλεξάνδρου Μιρονέσκου, ὅπου εἶχαν
συγκεντρωθῆ ἀρκετοί ἱερεῖς, καθηγητές καί ἁπλοῖ Χριστιανοί.

‘Ανάμεσά
τους ἦτο καί ὁ ἀρχιμανδρίτης π. Βενέδικτος Γκίους, ὁ π. Δοσίθεος
Μοράριου, ὁ π. Γερόντιος Γκενοῒου, ὁ π. Δημήτριος Στανιλοάε καί πολλοί
διανοούμενοι. ῎Εκαναν ἐρωτήσεις κι ἐλάμβαναν πνευματικές ἀπαντήσεις. Οἱ
προσκληθέντες ἐσηκώθησαν ὄρθιοι καί, παίρνοντας τήν εὐλογία του,
ἐπερίμεναν ἀπό τόν π. Κλεόπα λόγους ψυχωφελεῖς.

‘Επειδή τόν
παρεκάλεσαν ὁ π. Κλεόπας ἀρχισε νά ὁμιλῆ γιά τούς ‘Αγίους Πατέρας καί
τήν τιμή πού ἁρμόζει στήν Κυρία Θεοτόκο. ‘Ενῶ ὡμιλοῦσε ξαφνικά ἔγινε ἕνα
θαῦμα!

‘Η Εἰκόνα τῆς Κυρίας Θεοτόκου πού εὑρισκόταν στόν τοῖχο,
ὅπου εἰκονιζόταν καί ὁ Προφήτης Δαβίδ, ἄρχισε νά κινῆται δυνατά ἀρκετά
λεπτά καί νά βγαίνη ἕνας ἦχος, ὡσάν νά ἔρχεται ἀπό ἅρπα (μουσικό
ὄργανο).

Οἱ Πατέρες καί ὅλοι οἱ παρευρισκόμενοι συγκεντρωμένοι
στό σαλόνι, κυριεύθησαν ἀπό κατάνυξι καί δέν ἤξεραν τί θαῦμα ἦτο αὐτό.
Μερικοί ἔκλαιγαν, ἄλλοι ἔκαναν τόν σταυρόν τους, ἐνῶ ἄλλοι προσκυνοῦσαν
τήν Εἰκόνα τῆς Θεοτόκου καί ἔκλαιγαν ἐκπλαγέντες μ’ αὐτό τό σημεῖο.
Περισσότερο ἀπό ὅλους ἦτο συγκινημένος ὁ π. Βενέδικτος Γκίους, ὁ ὁποῖος
ἔλεγε συνεχῶς: «Μητέρα τοῦ Κυρίου μας… Μητέρα τοῦ Κυρίου μας… ῎Ω, τί
θαῦμα!… ῎Ω τί θαῦμα!…»
Μετά ἀπό ὀλίγα λεπτά, ἡ Εἰκόνα ἐσταμάτησε
νά κινῆται καί ὅλοι φορτισμένοι ἀπό κατάνυξι, προσηύχοντο στήν
‘Υπεραγία Θεοτόκο νά ἐλεήση τήν Χώρα καί τόν Ρουμανικό Λαό. Αὐτό τό
θαῦμα τῆς Παναγίας μας μέ τό Θείον Βρέφος στάς ἀγκάλας της ἐνίσχυσε τήν
πίστι ὅλων, ὅσοι ἦσαν παρόντες, καί τούς ἐπαρηγόρησε πνευματικά.

‘Αφοῦ
ὁ π. Κλεόπας ἐτελείωσε τόν λόγο του, ἔψαλαν ὅλοι μαζί τό «῎Αξιόν
ἐστιν…» στήν Θεοτόκο καί ἀνεχώρησε ὁ καθένας τους διατηρώντας στήν
σκέψι τους ἔντονα τό ἐπιτελεσθέν θαῦμα τῆς Παναγίας μας.

Οἱ
περισσότεροι ἐπίστευσαν ὅτι μέ τό θαῦμα αὐτό ἡ Θεοτόκος εὐδόκησε νά
ἐμφανισθῆ ἕνα σημεῖο θαυμαστό γιά νά πάρουν κουράγιο καί παρηγοριά οἱ
εὐλογημένοι Χριστιανοί μας, σέ μιά περίοδο, ὅπου ἄρχιζαν μεγάλες
δοκιμασίες στήν Χώρα μας.

π.Ἰωαννίκιος Μπάλαν

Previous post

Τα μεγάλα θαύματα της Παναγίας στην ιστορία του Ελληνισμού

Next post

Η ευλάβεια προς την Παναγία