Θαύματα

Δυο θαύματα της Παναγίας Μαλεβής

Είναι δυο προσωπικά-οικογενειακά θαύματα που έχουν
γίνει στην οικογένεια και ως τώρα δεν τα έχουμε αναφέρει κάπου,είτε στην
μονή για να τα περιλάβουν στο αντίστοιχο βιβλίο τους είτε κάπου αλλού.Ο
λόγος αφενός γιατί κάποια πράγματα είναι και λίγο προσωπικά αφετέρου
δεν έτυχε κιόλας!Θα ήθελα να τα αναφέρω εδω στο φόρουμ εις δόξα Θεού και
της Παναγίας μας!Επειδή δεν τα έζησα εγω θα προσπαθήσω να είμαι σαφείς
και περιεκτικός όπως μου τα έχουν αφηγηθεί.
Λοιπόν οι γονείς μου
μόλις παντρεύτηκαν μετά απο λίγο καιρό θέλησαν να κάνουν ενα
παιδάκι.Προσπαθούσαν εντατικά για πάνω απο 3 χρόνια συν κάποιο ακόμα
χρονικό διάστημα αλλά μάταια,χωρίς να υπάρχει κάποιο ιατρικό
πρόβλημα.

Ένα καλοκαίρι λοιπόν η μητέρα μου πήγε να δει τους δικούς της
στην επαρχία και εκεί ο πατέρας της της έδωσε ενα μικρό βιβλιαράκι για
την μονή,εν τω μεταξύ ξέρετε πως ήταν στα χωριά εκείνα τα χρόνια για
μητέρες που δεν έκαναν παιδιά και τι έλεγαν οι κακές οι γλώσσες και αυτό
είχε γεμίσει παραπάνω άγχος την μητέρα μου.Η μητέρα μου λοιπόν το πήρε
το έβαλε στην τσάντα της αλλά δεν έδωσε σημασία.Επέστρεψαν στην Αθήνα
πήρε το βιβλιαράκι το άφησε σε μια στοίβα με βιβλία και σημειώσεις και
το ξέχασε.
Μέσα στις επόμενες μέρες έρχεται η θεία μου επίσκεψη και η
μάνα μου πήγε να της φτιάξει καφέ.Εκεί που ψαχούλευε τίποτα η θεία μου
να περάσει η ωρα ξαφνικά αυτό το βιβλιαράκι κατρακυλάει στο πάτωμα σαν
κάποιος να το έριξε
(τώρα αυτό δεν ξέρω αν είναι υπερβολή της θείας μου
αλλά έτσι μου το πε έτσι το λεω
)
το σηκώνει και ρωτάει την μητέρα μου τι είναι αυτό το
βιβλιαράκι;Κοιτάει η μητέρα μου απ την πόρτα της κουζίνας και της λέει
οτι είναι για μια μονή που βρίσκεται έξω απ την Τρίπολη και της το έδωσε
ο πατέρας της.Όση ώρα η μητέρα μου έφτιαχνε τον καφέ η θεία μου πρόλαβε
και διάβασε για την ιστορία της μονής και για κάποια θαύματα.
Αφού
λοιπόν ξεκίνησαν να τα λένε, της λέει η θεία μου «Κική θέλει να
κανονίσουμε να πάμε εκεί πιστεύω θα σε βοηθήσει να κάνεις παιδάκι η
Παναγία μας»(προαίσθηση;Θεία φώτιση; δεν ξέρω τι να πω..),να πάμε λέει η
μάνα μου αλλά να το κανονίσετε μιας και τότε δεν είχαν δικό τους
αυτοκίνητο οι γονείς μου.Τέλος πάντων μέσα στον επόμενο μήνα το
κανονίζουν και πάνε,εκεί οι μοναχές τους έδωσαν λίγο απ το μύρο που
αναβλύζει η εικόνα και η μητέρα μου προσευχήθηκε θερμά στην Παναγία μας
να της χαρίσει ενα παιδάκι και αυτή θα της έδινε το όνομα Της είτε
αγόρι-είτε κορίτσι.Τελικά όπως καταλάβατε η Μεγαλόχαρη δεν άργησε,έκανε
το θαύμα της και μέσα στον επόμενο μήνα η μητέρα μου έμεινε έγκυος σε
μένα.
Όταν μάθανε οτι είναι αγόρι αποφάσισαν να του δώσουν το όνομα
Παναγιώτης μιας και αυτό ήταν πιο συνηθισμένο τότε και οχι το
Μάριος,όμως σε ενα οικογενειακό τραπέζι εκεί που συζήταγαν για το
αγέννητο βρέφος περί ανέμων και υδάτων και λέγανε οτι θα το βγάλουν
Παναγιώτη πετάγεται ο ξάδερφος μου μικρό παιδάκι και λέει αθώα «αφού την
Παναγία την λένε Μαρία,το παιδί θα το βγάλουμε Μάριο» άρεσε λοιπόν αυτό
στους γονείς μου και με ονόμασαν Μάριο.Δεν ξέρω αν ισχύει αυτό που λένε
οτι ο Αύγουστος είναι ο αγαπημένος μήνας της Παναγίας μας λόγω της
κοιμήσεως της και της μεγάλης γιορτής της Ορθοδοξίας αλλά τα οικονόμησε
έτσι τα πράγματα και τελικά και εγω γεννήθηκα Αύγουστο.Το
διάστημα εκείνο όμως όπως αναφέρω και στον τίτλο έγινε και δεύτερο
θαύμα.Ο πατέρας μου είχε βγάλει μια κύστη,ενα καρούμπαλο( ή δεν ξέρω τι
ακριβώς ήταν αυτό και πως λέγεται ιατρικώς) στον αγκώνα.Δεν ήταν κάτι
ιδιαίτερα σοβαρό αλλά μάζευε κάθε μέρα υγρό και όσο πέρναγε ο καιρός τον
δυσκόλευε στην κίνηση του χεριού.Οι γιατροί τότε του είπαν οτι θέλει
επέμβαση αυτό για να φύγει(δεν είχε προχωρήσει και τόσο η Ιατρική με τα
laser κτλ).Η θεία μου λοιπόν λίγες μέρες πριν κάνει την επέμβαση του
λέει κάτσε να σε σταυρώσω με το μύρο που πήραμε για να πάει καλά η
επέμβαση(δεν πήγε πουθενά αλλού ο νους τους) τον αλείφει λοιπόν και ω
του θαύματος την άλλη μέρα το πρωι μόλις ξύπνησε ο πατέρας μου αυτό το
πράγμα είχε εξαφανιστεί εντελώς!Αυτά
λοιπόν ήταν τα δυο θαύματα που έκανε η Παναγία μας στην οικογένεια
μου.Ήθελα να τα μοιραστώ μαζί σας σε αυτό το ωραίο φόρουμ για να
δοξάσουμε μαζί την Μεγαλόχαρη για την στοργή της και την αγάπη της.Κάτι
τέτοια(που υπάρχουν χιλιάδες άλλα) να βλέπουμε και όσο μπορούμε να μην
απελπιζόμαστε και να προσευχόμαστε θερμά στον Κύριο,στην Παναγία μας και
σε όλους τους Αγίους!

Previous post

Παναγία μου, σώσε με, είμαι αμαρτωλή...

Next post

Διπλό θαύμα σε ξενητεμένους έλληνες της Αυστραλίας